Kenia

Kenia heeft vaak de naam ‘de wieg van de mensheid’ gekregen. De reden is dat er door archeologen overblijfselen van onze oudste voorouders zijn gevonden in het gebied wat nu Kenia is.

Kenia werd onafhankelijk van het Verenigd Koninkrijk in 1963. De totale oppervlakte van het land is 582.650 km² ; daarvan is 13.400 km² water. Kenia heeft een prachtig landschap en er zijn heel veel wilde dieren. Hierdoor is het erg aantrekkelijk voor toeristen.

Verder is er laagvlakte, de savanne, die overgaat in hooglanden. De ‘Great Rift Valley’ doorkruist het centrale hoogland. Ten Westen hiervan ligt een vruchtbare hoogvlakte. Ongeveer 8% van het land wordt gebruikt voor de landbouw. Koffie, thee en andere handelsgewassen nemen iets minder dan 1% van het land in beslag; ongeveer 1000 km² is geïrrigeerd (bewaterd).

Kenia heeft een bevolking van 40 miljoen mensen. Het klimaat is vrij voorspelbaar, met terugkerende droogtes en een nat seizoen met regelmatig overstromingen.

Landbouw is erg belangrijk voor Kenia. Vooral het hoogland is erg vruchtbaar; het is één van de meest productieve delen van heel Oost Afrika. Er zijn veel verschillende wilde dieren. Zij zijn economisch gezien erg belangrijk. Toerisme is de grootste inkomstenbron van vreemde valuta.

Kenia wordt over het algemeen als politiek stabiel beschouwd. Sinds de onafhankelijkheid in 1963 is de economie stabiel gegroeid. Na de algemene verkiezingen van 2007 volgde een periode van politieke onrust, die duurde tot aan de vorming van een coalitieregering tussen de Oranje Democratische Beweging (the Orange Democratic Movement) en de Partij van de Nationale Eenheid (Party of National Unity). Een referendum leidde tot een nieuwe grondwet, die de basis moet vormen voor een periode van politieke, sociale en economische verandering.

Kisumu: de provincie Kisumu is één van de 47 Keniaanse provincies. Het ligt aan het Victoria Meer, het op één na grootste zoetwatermeer ter wereld. De stad Kisumu telt 1,2 miljoen inwoners, de meesten van hen zijn boeren en vissers en behoren tot de ‘Luo’ ethnische groep of stam.

De stad Kisumu ligt ongeveer 10km ten zuiden van de evenaar. Als je over de stad vliegt, zie je de Nandi Heuvels met aan de voet daarvan de suikerriet plantages. Op het Victoria Meer zie je vissers in hun kano’s.

Ongeveer 35 kilometer van Kisumu ligt een beroemde rots, die ook wel ‘Kit Mikayi’ wordt genoemd. In het Luo betekent Mikayi ‘Oudste Vrouw’ en ‘Kidi’ betekent ‘Rots’.

Kenia heeft genoeg problemen die om een oplossing vragen. De belangrijkste zijn: milieuvervuiling door stedelijk en industrieel afval; verslechtering van waterkwaliteit door het gebruik van pesticiden en kunstmest in de landbouw; grote groei van waterhyacinten in de meren; ontbossing; HIV/AIDS en jeugd-werkeloosheid.

De scholen en jeugdgroepen van het Make the Link – Climate exChange project zitten in Kisumu. De stad en het omringende gebied liggen in een laagvlakte die vaak overstroomt tijdens het regenseizoen. Deze overstromingen worden meestal veroorzaakt door regens in de Nandi Heuvels die de rivieren buiten hun oevers doen treden op weg naar het Victoria Meer. De stad Kisumu zelf vormt een bedreiging voor het meer. De reden is dat de industrie en afval uit de stad het water vervuilen. Hierdoor is de visopbrengst uit het meer nu bijvoorbeeld lager. 

Bodem erosie

Doordat er steeds meer mensen aan het Victoria Meer wonen en werken worden veel planten vernietigd. Hierdoor wordt de bodem kwestbaar voor erosie. Volgens een UNESCO rapport uit 2006, wordt 45% van het land in het Victoria Meer Basin bedreigd door bodem erosie. Sinds 1963 is 3,2 miljoen ton grond (ongeveer een miljoen vrachtwagens vol) in het Victoria Meer gespoeld. De erosie leidt ook tot het dichtslibben van dammen en verhoogt het risico op overstromingen.

Waterkwaliteit

De waterkwaliteit in het Victoria Meer is dramatisch verslechterd: vóór 1960 was het water schoon en vol leven. Nu is het water troebel en zit het vol met algen (UNEP 2006). Een van de hoofdoorzaken hiervan is het ongezuiverde afval- en rioolwater wat in het meer terecht komt.

Ondanks al die problemen is Kenia een fantastisch land. Kijk onder de volgende tab om hier meer over te lezen!

Keniaanse muziek wordt gekenmerkt door een enorme diversiteit van stijlen en instrumenten.Dit verschilt ook weer per ethnische groep (of stam). Zo is er de ‘sukuti’ voor de Luhya’s; de ‘wadidi’ en ‘mwomboko’ voor de Kikuyu’s; en de ‘obokano’, ‘olutu’ en ‘ohangla’ voor de Luo’s. Aan de kust vind je Taarabu en Chakachaka namen voor muziekinstrumenten, zoals de ‘sistrum’, schud-instrumenten, rammelaars, hoorns, trommels en fluiten.

Muziek-teksten zijn even divers als de bevolking zelf; de meest gehoorde teksten zijn in het Kikuyu, Luo, Kamba en Kalenjin. Andere, maar wel minder gebruikte, zijn Maasai, Samburu, Meru en Embu.

Wil je een voorproefje van al die inheemse ritmes? Kies jouw zender! http://radiotime.com/region/c_100363/Kenya.aspx?other=true

Kenia is trots op haar traditionele en exotische gerechten, zoals:

‘Giteri’ is een eenvoudig maar voedzaam gerecht van de Kikuyu’s. Tegenwoordig wordt het in heel Kenia gegeten. Het bestaat uit een mix van bonen en mais; een eiwitrijk gerecht in een vaak eiwit-arm Keniaans dieet.

Ook ‘Irio’ is van oorsprong een Kikuyu gerecht dat nu in heel Kenia gegeten wordt. Hoofdbestanddelen zijn aardappelen en doperwten, vaak met mais, hoewel er ook veel andere variaties bestaan. Irio wordt vaak samen gegeten met biefstuk in een gerecht met de naam ‘nyama na irio’.

‘Kuku wa Kupaka’ of ‘Kuku na Nazi’ is een eenvoudige kokos-kerrie curry van de Keniaanse kuststreek.

‘Sukuma wiki’ is Swahilli voor “rek de week”. Het is een typisch Keniaans gerecht.Het is voedzaam en smakelijk, hierdoor breidt het de mogelijkheden van de keuken uit (vandaar “rek de week”). Wordt geserveerd met ugali (zie hieronder) en soms gegrilde vis of vlees.

‘Ugali’ is een soort zetmeel-pap in Kenia en Tanzania. Het wordt ook gegeten in andere delen van Sub-Sahara Afrika, maar heet dan ‘nsima’ of ‘nshima’ in Malawi en Zambia; ‘sadza’ in Zimbabwe en ‘pap’ of ‘mealie pap’ in Zuid Afrik.

‘Chapati’ is een soort brood samen met het hoofdgerecht wordt gegeten en komt van oorsprong uit Noord India. Het wordt gebakken op een soort hete gril, of ‘tava’. Er worden stukjes van dit brood afgebroken en gevuld met ander eten voordat de mensen het in hun mond stoppen.

Kenianen houden ook van een variatie van groenten. Sommige van deze groenten leven in het wild in verschillende gebieden.

Kenianen staan bekend om hun gastvrijheid. Dit is een van de verklaringen waarom er zoveel verschillende rassen en volken relatief vreedzaam bij elkaar in één land kunnen wonen. Muziek en dans zijn een belangrijk deel van hun sociale en godsdienstige leven. Kenianen doen vaak mee aan verschillende sociale activeiteiten en kerkactiviteiten, zowel in de stad als op het platteland.

De stedelijke bevolking groeit sterk doordat velen het platteland verlaten. Grote steden als Nairobi en Mombassa hebben, net als andere steden in de wereld, te lijden onder het drukke verkeer. Veel stedelingen maken gebruik van het openbaar vervoer. Vooral de ‘matatu’ is populair. Dit is een kleurrijke bestelbus voor 14 passagiers, soms met een een moderne DVD speler erin.

Kenianen lezen meestal de krant om op de hoogte te blijven van het nieuws. Op het platteland luisteren ze vooral naar de radio voor het nieuws. Die zendt in 30 lokale talen uit. Daarnaast blijven de traditionelere communicatiemiddelen belangrijk, zoals mond-tot-mond informatie en een uitgebreid sociaal netwerk.

De mobiele telefoon heeft een communicatierevolutie veroorzaakt, vooral op het platteland. Toegang tot het internet is relatief hoog vergeleken met andere landen in de regio.In 2009 gebruikten 3,4 miljoen Kenianen het internet. Een nieuwe onderzeese kabel die kort geleden de oostkust van Kenia heeft bereikt, zorgt voor breedband in heel Oost Afrika.

Gratis lager onderwijs bestaat sinds 2003, maar de middelbare school is voor veel Kenianen nog een onhaalbare droom. Veel families vinden onderwijs voor jongens nog steeds belangrijker dan voor meisjes.

De grootste zorg voor Afrika is hoe ze om moeten gaan met de gevolgen van klimaatverandering. Adaptatie is heel hard nodig om de gemeenschappen en de omgeving te beschermen. Maar dit kost veel geld en ontwikkelingslanden hebben dit geld niet. Voor het grootste deel van het benodigde geld zijn de ontwikkelingslanden dus afhankelijk van de ontwikkelde landen. Om daar iets aan te doen, heeft Kenia een zogenaamde ‘regionale koolstofmarkt’ opgezet. Hieronder lees daar meer over.

Afrikaanse koolstof markt

Een regionale koolstofmarkt houdt in dat grote vervuilers (bijvoorbeeld de ontwikkelde landen) ‘koolstofkredieten’ kunnen kopen. Hiermee kopen ze het ‘recht’ om meer te mogen vervuilen dan ze volgens de wet mogen. Dit levert geld op wat besteed wordt aan natuurbeschermingsprojecten waarmee de uitstoot gecompenseerd wordt en adaptatieprojecten. Hiermee kan dus ook armoede in de regio worden bestreden. Dit initiatief werd aan het parlement gepresenteerd in juni 2010 en is nog steeds in ontwikkeling.

Milieu in het budget

De Keniaanse inspanningen om iets voor het milieu te doen kosten veel geld. In het financiële jaar 2010/2011 heeft het land 721 miljoen Amerikaanse Dollars uitgetrokken voor milieubescherming; dat is 50% meer dan het jaar ervoor.

Armoede-Milieu Initiatief (PEI: Poverty Environment Initiative)

Het Armoede-Milieu Initiatief is ontwikkeld door de Keniaanse overheid met de hulp van het Verenigde Naties Ontwikkelings Programma (UNDP), het Verenigde Naties Milieu Programma (UNEP) en het Departement voor Internationale Ontwikkeling van het Verenigd Koninkrijk (DFID). Het werd aangenomen in 2005 met de volgende doelstellingen:

• Begrip over het verband tussen armoede en milieu verbeteren.
• De overheid meer mogelijkheden geven om milieubeleid - dat tegelijk ook armoede bestrijdt - te ontwikkelen.
• De ontwikkeling van ‘District Milieu Actie Plannen’ ondersteunen om zo op lokaal niveau milieuproblemen te identificeren en op te lossen.
• Een manier ontwikkelen om het milieu op te nemen in het nationale budget.

Kenia heeft al veel vooruitgang geboekt, Het overheidsbudget toont dit aan. Wil je meer te lezen over PEI-Kenia, kijk dan eens op (Engelstalig): http://www.unpei.org/programmes/country_profiles/kenya.asp

Visie 2030

‘Visie 2030’ is een nieuw economisch ontwikkelingsplan van de Keniaanse regering, dat als doel heeft de internationale concurrentiepositie van het land te versterken. Ook zou in 2030 de economie jaarlijks met 10% moeten groeien. Om dit te bereiken moet het hele land en alle economische sectoren in de ontwikkeling moeten worden betrokken. Het milieubeleid is hierbij enorm belangrijk. Bestaande groene initiatieven zoals PEI-Kenia zijn al onderdeel van het nieuwe plan. Het is de bedoeling dat de komende jaren meer initiatieven worden ontwikkeld.

Wil je meer informatie over de groene actieplannen van Kenia, kijk dan eens op de website van het Ministerie van Milieu en Minerale bronnen (Engelstalig): http://www.environment.go.ke/

Land-Specifieke Mitigatie Acties (Nationally Appropriate Mitigation Actions: NAMAs)

Met de NAMAs kunnen ontwikkelingslanden vrijwillig projecten opstarten om hun uitstoot van broeikasgassen te verminderen. Ze kunnen daarvoor financiële steun vragen aan de ontwikkelde landen. Dit idee werd voor het eerst gelanceerd tijdens de Bali Klimaattop in 2007. Na veel discussie werd het aangenomen tijdens het Kopenhagen Akkoord van december 2009. Tot oktober 2010 had Kenia nog geen NAMA ingediend bij de VN. Maar zij kunnen dit alsnog doen.

Wil je meer informatie over NAMAs die wél zijn ingediend, klik dan op deze UNFCCC link: http://unfccc.int/home/items/5265.php