Een brief van CCMP collega Jeff Kelly Lowenstein aan zijn zoon Aidan te praten over klimaatverandering activisten, ontmoeten oude vrienden en waarom rappen hommels kan het klimaat boodschap te verspreiden.

Beste Aidan,

Heel erg bedankt voor uw opmerking. Ik waardeer van u te horen en hoop dat je weer in vaste na terugkeer in Tulane.

Zuid-Afrika is fantastisch. De conferentie begon afgelopen zondag, de dag dat we allebei vertrokken naar onze verschillende bestemmingen. Het'' s worden gehouden op een enorme verbinding met heeft een absoluut verbijsterend en opwindende combinatie van exposities, side events, persconferenties en de onderhandelingen zelf. Het ziet er niet echt optimistisch dat alle landen zullen komen tot een akkoord met het Kyoto-protocol uit te breiden, en er zijn letterlijk duizenden mensen rondlopen dit complex, die allen proberen iets positiefs om klimaatverandering te bestrijden doen.

Er zijn inderdaad luidsprekers naast politici. Sterker nog, ik ontdekte, tot mijn grote verbazing dat een van de sprekers in de Amerikaanse delegatie was Evan Norman, een vriend van mij van de middelbare school! Hij sprak over een project dat hij betrokken is met ongeveer tellen en het terugdringen van broeikasgassen in Zuid-Afrika.

Om een ​​ander voorbeeld te geven, ging ik naar een persconferentie waar de inheemse bevolking van Bolivia protesteerden tegen de regering Morales vanwege zijn plan om een ​​grote Amazone-gebied in de helft gesneden met een twee-baans snelweg. Deze jongens gepraat over hoe ze 900 kilometers marcheerden meer dan 66 dagen de tijd om protest tegen wat er gebeurde. De Boliviaanse nationale politie hun inspanningen een ontmoeting gehad met geweld. Een van de heren, de voorzitter van een van de groepen, liet me zien hoe zijn arm was gebroken op drie plaatsen door de politie. Hij moest bijna begon te huilen terwijl hij sprak, en hij bevestigde mijn indruk dat de pijn ten gevolge van acties van de overheid was nog groter dan anders het geval zou juist zijn geweest, want Morales is zelf een inheemse persoon.

Daarna ging ik naar een persconferentie waar twee van de top klimaatverandering wetenschappers in de wereld gesproken over een speciaal verslag over extreem weer en klimaatverandering dat ze heeft geschreven en uitgebracht op 18 november. Ik dacht aan u tijdens de presentatie toen Dr Kristie Ebi, een van de twee wetenschappers, reageerde op een vraag die ik haar vroeg hoe ze zich voelde als een persoon en een wetenschapper toen ze dacht over de mogelijke mislukking van de conferentie te komen tot een alomvattende overeenkomst.

Ze zei dat het rapport was heel duidelijk dat er vele strategieën die werken in de strijd tegen de klimaatverandering en die geen regeerakkoord.

"Er is geen reden om niet nu beginnen," zei ze, in wezen.

Van daaruit namen we een bus naar Durban botanische tuinen, waar een groep jonge mensen in het zwart gekleed en gele outfits te lijken op hommels zong en rapte over klimaatverandering. Dit was onderdeel van de introductie van de lancering van een bijenkorf, een domelike structuur die de moderne elementen van staal met lokale dirts en planten die enkele van de meest absorberende koolstof in de wereld gecombineerd.

Terwijl ik daar was, zag ik Ntsika Seoka, een van de studenten die ik les en begeleid toen ik werkte bij de Uthongathi School in 1995. Ik had niet lijkt hem sinds zijn afstuderen in december van dat jaar, en hij was gegroeid dreadlocks en een baard, maar we herkenden elkaar onmiddellijk toen we zagen elkaar tijdens het midden van een Zulu-vrouw vertelt het traditionele verhaal van de oprichting van de aarde.

Nadat we omhelsden elkaar, Ntsika vervulde mij in op wat hij en de andere jongens hadden gedaan. Hij is op het punt om een ​​album hij is opgenomen, de eerste van een aantal laten vallen, zei hij. Hij kwam om het evenement met zijn neef die vroeger om te leven in Oak Park en die betrokken is met de klimaatverandering, omdat hij wil dat element op te nemen in zijn muziek en die nodig zijn om meer te leren.

Ik kon gaan en op, en ik denk dat je het idee.

Kortom, ik ben erg dankbaar voor de mogelijkheid om hier te zijn. De andere journalisten in de groep komen van over de hele wereld, mijn kamergenoot Lorenzo komt uit Colombia en werkt aan een verhaal over de de koolstof voetafdruk in wat ieder van ons naar de conferentie-en zijn een geweldig stel hardwerkende, intelligente en toegewijde mensen. De mensen die het sponsoren van onze aanwezigheid waarschijnlijk vergeten meer over het klimaat het klimaat dan ik ooit heb geleerd, en hebben uitstekend werk van het verstrekken van ons met zoveel mogelijkheden en ideeën over hoe om zinvolle verhalen te vertellen mogelijk te maken.

Liefde,

Pa